‘Maar jullie hebben een BABY’, riep iemand met grote verschrikte ogen toen ze hoorde over ons vertrekplan. Klopt. Een hele leuke, lieve baby inderdaad. Maar we nemen hem gewoon mee hoor, wilde ik nog reageren, maar ze was niet voor reden (of voor een grapje) vatbaar.

Niet iedereen reageert enthousiast op ons plan. Gelukkig zijn die reacties in de minderheid (en de rest houdt zo’n reactie voor zich denk ik).

En ik ben dan misschien zo af en toe een ontaarde moeder, maar…

zijn wij echt onverantwoordelijke ouders?

Ik denk van niet. En ik kan hier nu alle voordelen van onze nieuwe levensstijl opsommen, maar daar gaat het niet om. Het is namelijk erg subjectief.

Wat wij een voordeel vinden, is voor een ander juist een nadeel.

onverantwoordelijke ouders

We namen Roan ook mee naar Bonaire deze zomer… Dat was moeilijk ver vliegen… Maar hé, safety first, dus hij heeft z’n riempje al keurig om!

Met je kind een verre reis maken, met je baby uren het vliegtuig in of met het complete gezin de wereld rondzeilen: het kan tegenwoordig allemaal en iedereen maakt hier zijn of haar eigen keuzes in.

Zo ook wij over ons vertrekplan.

En blijkt Roan zich niet prettig te voelen met onze nieuwe manier van leven? Dan is het heel simpel: linea recta terug.

Dus nee, ik denk niet dat wij onverantwoordelijke ouders zijn.