We zitten nu (net als vorige week) nog op camping Serro da Bica, net op de grens van de Algarve bij Ourique. We merken nu wel dat het hier ook winter wordt. Geen Nederlandse winterpraktijken hoor, maar het is ’s nachts wel heel koud (iets van 5 à 10 graden, maar we hebben voor Roan een hele warme dikke trappelzak en een kacheltje aan). Ook overdag laat de zon zich steeds minder vaak zien. Maar als de zon ’s middags verschijnt, is het bam meteen 20+. Dan kan de korte broek aan! Ook valt er af en toe een spettertje regen, maar dat is bijna te verwaarlozen. Je hoort ons er ook niet over klagen trouwens 😉

Werken op de camping

Joost en ik zijn heel veel aan het werk. We zijn sinds november bezig met het opzetten van diverse websites. Joost doet de technische kant en ik schrijf de teksten. Het is wel even wennen om collega’s te zijn. Soms vraag ik me af of Joost bij z’n vorige baan ook zo weinig geduld had met zijn collega’s 😉

Lees hier meer over onze plannen om als digital nomads te reizen.

Onze dagen zijn door het werken wel vrij saai. Vraag maar aan m’n zusje; die heeft het 2 weken mee mogen maken en zal beamen dat we geen wilde reizigers zijn 😉 Voor Roan is dat alleen maar heel fijn, die rust en regelmatig (en voor mijn stressniveau is het ook noodzakelijk).

Gemiddelde dag van een digital nomad gezin op de camping

Benieuwd hoe een gemiddelde dag er nu uit ziet? Dit is de dagindeling in een notendop:

Roan wordt rond 6 uur wakker, dan sta ik op en gaan Roan en ik ontbijten.

Ontbijten in de caravan

Joost probeert nog even verder te slapen, maar hij hoort ons natuurlijk kletsen/brabbelen. Rond 7 uur staat Joost op (correctie, dan vraag ik tig keer of Joost eindelijk opstaat, waarna hij rond half 8 met veel gekreun en gesteun uit bed klimt).

Roan speelt in de caravan, Joost zet koffie en speelt met Roan en ik werk ongeveer van 7 tot 9.

Teletubbies kijken met papa

Laatst heeft Joost een keer Teletubbies gekeken met Roan. Hij vond het enorm interessant, maar had na een paar minuutjes al wel genoeg van het stilzitten.

Wandelen bij camping Serro da Bica

Joost gaat vaak rond 8 uur à half 9 even lopen met Roan. Na een uur spelen in de caravan merken we dat Roan ook behoefte heeft aan even wat anders. Dan gaan zij wandelen (Roan doet dan vaak ook even een dutje, lekker warm in de drager) en kan ik in stilte werken.

Wandelen in de buurt van camping Serro da Bica

Als ze rond 9 uur terug zijn, gaan we tandenpoetsen. Rond half 10 dekken we de tafel en gaan we eten.

Na het eten (dat al gauw een uur duurt) doen we de afwas, Roan slaapt daarna van ongeveer half 12 tot half 2/half 3, dan werken Joost en ik flink door. Als Roan wakker is gaan we weer eten.

Borrelen en koken

Na deze late lunch is het iedere dag anders: of we gaan boodschappen doen, Roan in bad doen of een stuk wandelen. Maar meestal hangen we gewoon bij de caravan rond. Terwijl ik met Roan speel, gaat Joost nog even een uur werken. Of als ik druk ben met iets, werk ik nog even terwijl Joost chef Roan is. En er is ook altijd wel wat huishoudelijks te doen. Of we doen gewoon even helemaal niks (hangen, spelen, kletsen, beetje lezen).

Dreumes kruipt in kastje

Rond 4 uur of half 5 gaan we koken. Op deze camping is er om 5 uur tijd voor een biertje (zie ook weekverslag #11 voor een spetterende foto van dit borrelfestijn ahum). We sluiten ongeveer om de dag aan voor een borrel. Om half 6 of kwart voor 6 gaan we eten.

Roan naar bed, wij werken

Roan gaat rond kwart voor 7 naar bed en dan gaan Joost en ik weer aan het werk.

Niet de hele avond hoor, ik vaak maar één of twee uurtjes en Joost meestal twee of drie uurtjes. Ik ga dan nog even lezen en vroeg slapen. Joost kijkt vaak nog even een serie ofzo.

Zo komen we aan 4 à 5, soms 6 uurtjes werken per dag. En dat 6 à 7 dagen per week. Op dagen dat we reizen werken we hooguit 2 uur. Zoals je merkt is het geen 40-urige werkweek, maar dat was ook niet de bedoeling 🙂

Bedrijf oprichten zonder adres

Wat nu ook heel heel heel veel tijd kost is het uitzoeken hoe we een bedrijf op kunnen richten zonder adres. Dat is echt wel lastig, blijkt nu. Lastig, niet onmogelijk, en we zijn veel online aan het zoeken naar mogelijkheden en we hebben al regelmatig Skype gesprekken gehad met mensen die ons verder kunnen helpen. We komen er dus wel uit!

Verkassen naar Lagos

Komende week gaan we weer verkassen 🙂 Camping Serro da Bica is een hele fijne camping (met heel goed internet), maar van de week gaan we weer terug naar camping Turiscampo bij Lagos. Op deze camping hebben we al eerder ruim 2 weken gestaan (hierover lees je in weekverslag #7) en nu gaan we er zelfs voor 3 weken heen. En we krijgen bezoek: vanaf donderdag komen mijn ouders ons vergezellen. Ze hebben een stacaravan op dezelfde camping geboekt. Gezellig!

Oepsie, Roan krijgt te veel flesvoeding

Roan krijgt sinds begin deze week geen fles meer. Hij kreeg er nog twee (eentje ’s avonds voor het slapen en eentje ’s ochtends als hij net wakker was). De verpleegkundige van het consultatiebureau in Nederland waar we contact mee hebben, gaf aan dat hij nog te veel melk krijgt en best kan stoppen. Het was even één dag gedoe (hij viel wat moeilijker in slaap en was ’s ochtends heeeeel vroeg wakker en bleef ruim een uur jammeren omdat ‘ie z’n fles per se wilde hebben) maar vanaf de 2e dag was er al niks meer aan de hand. Hij vindt het prima om een boterham te krijgen en hij mist blijkbaar ook z’n avondfles niet.

De eerste stapjes!

Dreumes zet z'n eerste stapjes

Roan heeft voor het eerst echt schoentjes aan! We hebben hem wel eens schoentjes aan gedaan toen ‘ie een paar weken oud was, maar toen kon hij er nog niet op staan. Nu wel! In de caravan kan hij al korte stukjes lopen. Buiten heeft hij niks om zich last minute aan vast te houden dus hij heeft maar één stapje los gezet.

Dreumes vindt steentjes en takjes veel interessanter

Eigenlijk waren de steentjes, blaadjes en takjes interessanter dan het hele lopen gebeuren.

Zo, dat was weer een update uit Portugal!