Uitslapen met een baby lijkt een onmogelijke onderneming. Zelfs als je spruit keurig doorslaapt, is hij vaak bij het ochtendgloren al wakker. Wij hebben een oplossing: apart slapen. M’n vriendinnen keken me ontsteld aan toen ik vertelde dat Joost in het weekend één nacht in het logeerbed op zolder slaapt. Ik zag ze denken ohjee, daar gaat weer een huwelijk… Geen paniek, dat valt allemaal best mee 😉 Ik zal het even uitleggen.

Gescheiden slapen af en toe noodzakelijk

Doordeweeks is onze ochtendverdeling helder: Joost haalt Roan op z’n papadag uit bed en ik op mijn mamadagen en op de oma&opadag. Niet dat de ander dan lang blijft liggen, want er moet gewerkt worden. Maar in het weekend is het een ander verhaal. Dan hebben we omstebeurt een uitslaapochtend.

Op zaterdag slaapt Joost uit en op zondag is het mijn beurt. Maar het werd ons al snel duidelijk dat uitslapen niet lukt als de ander er uit moet om een piepende baby te voeden. En dus hebben we dé oplossing: op de logeerkamer op zolder slapen.

Mijn eerste reactie was: no effing way

Ik geef toe, toen Joost het voor het eerst voorstelde om dan maar apart te slapen, reageerde ik met een paniekerig ‘neeeeeeee!’. Ik zag al helemaal voor me hoe hij voortaan iedere nacht op zolder slaapt en we compleet langs elkaar heen leven.

Maar uiteindelijk was ik zelf degene die zei: ga alsjeblieft op zolder slapen! Op zaterdagochtend moet ik anders op m’n tenen lopen. ‘Stil doen Roan, je vader slaapt’, daar heeft een baby totaal geen boodschap aan. En als ik Roan aan het verschonen ben, is het gewoon herrie op de bovenverdieping. Hij vindt verschonen dolle pret en kletst en kraait wat af. Heel gezellig, maar niet slaapbevorderlijk.

‘Oké’, zei ik dan ook tot Joost z’n grote vreugde. Hij moest me wel beloven dat het alleen bij die ene nacht in de week zou blijven. Ik maakte me wel zorgen om wat apart slapen met onze relatie zou doen, maar tot nu toe gaat het prima.

En toen was het mijn beurt om op zolder te slapen…

Ik mag zelf dus ook in het weekend op zolder slapen. Dat heb ik één keer gedaan. Zinloos. Compleet zinloos. Bij Roans eerste piepje was ik wakker. Het maakt niet uit waar ik in huis slaap, ik hoor hem toch wel. En toen lag ik dus op zolder ruim twintig minuten te luisteren hoe Roan aan het piepen was en Joost lag te snurken. Pas toen Joost ein-de-lijk opstond, lukte het me om nog even te slapen. Een half uurtje later werd ik met hoofdpijn wakker (is dat herkenbaar, dat je ’s ochtends wat langer doorslaapt en dan juist met hoofdpijn en minder energie opstaat?).

Zo heb ik nog wat aan m’n ochtend!

Nu slaap ik dus op mijn uitslaapochtend gewoon in ons grotemensenbed, zodat ik Joost wakker kan porren als Roan begint te piepen. En opnieuw wakker kan porren. En opnieuw. Daarna sta ik met ze mee op en ga ik op m’n gemakje koffie drinken, Blendle lezen en bloggen.

Zo typ ik dit stukje op zondagochtend terwijl het klokje op m’n laptop de mooie tijd van 6.48 aangeeft. Uitslaapochtend = me-time voor mama. Misschien ben ik toch echt een ochtendmens geworden.

Als je kinderen hebt, hoe gaan jullie weekendochtenden? Hebben jullie ook een uitslaapochtend afgesproken?