Ik eindigde mijn blog over onze zoektocht naar een koop- of huurhuis met een enorme cliffhanger. Joost is sinds 1 juni aan het werk en we zijn druk op zoek naar een huis, maar wat ga ik dan doen de komende tijd? Een persoonlijke update over solliciteren (bleh), fulltime thuisblijfmoeder worden en thuiswerken.

Terug in Nederland? Wat?! Lees even dit: ‘We zijn terug in Nederland (en we hebben een nieuwtje!)‘.

Solliciteren ging niet zo goed

Toen het kotsen en de misselijkheid vanaf week 12 redelijk verdwenen was en ik weer ‘normaal’ functioneerde, heb ik geprobeerd een baan te vinden. Ik heb 12 sollicitatiebrieven verstuurd en 12 afwijzingen gekregen. Dat was ronduit kak.

Misschien solliciteerde ik op de ‘verkeerde’ functies. Dat zou kunnen. Ik reageerde met m’n WO-diploma op MBO-functies en veelal werd er om 3 jaar ervaring gevraagd. Nu heb ik wel ervaring, maar dit is vooral heel erg veel theoretische kennis en geen praktijkervaring. Either way, het zat er niet in.

Thuisblijfmoeder en thuiswerken

Onze werkplek op camping Turiscampo bij Lagos, Portugal. Roan slaapt en wij zitten in de voortent te werken. Hihi en Joost mét baard!

Luie donder, hoezo maar 12 brieven?!

En nu denk je misschien ‘waarom maar 12 brieven, er zijn zat werklozen die wel 120 brieven hebben verstuurd’. Klopt, maar in week 11 paste ik al niet meer in m’n normale kleding. Dat was wel even confronterend. Toen ik van Roan zwanger was, begon ik pas in week 21 met het dragen van zwangerschapskleding. Het cliché is waar: de 2e keer groeit die buik tig keer sneller.

Solliciteren had vanaf dat moment niet zoveel zin meer. Welke werkgever wil nou een (hardwerkende, leergierige, gemotiveerde, initiatiefrijke, gezellige) werknemer aannemen die in oktober alweer met verlof gaat?

Fulltime thuisblijfmoeder

Ik heb even flink gebaald van dit sollicitatiedrama. Vanaf 1 juni – het moment dat Joost weer voor het eerst naar kantoor vertrok – ben ik officieel fulltime thuisblijfmoeder. De eerste dagen moest ik hier enorm aan wennen. Ik zat serieus meer te huilen dan te lachen. Er was steeds zo’n stemmetje dat zei: zit je nou weer billen af te vegen en met de duplo te spelen, terwijl je een f*ck*ng universitair diploma hebt… Ik heb me er inmiddels bij neergelegd, want god wat is het heerlijk om zoveel quality time met Roan door te brengen! 🙂

Omdat Roan godzijdank nog redelijk veel slaapt overdag, heb ik ongeveer twee à drie uur ‘vrije tijd’. Die tijd (en de avonduurtjes, de weekenden en de uurtjes die opa&oma oppassen) gebruik ik om te werken vanuit huis. Er valt namelijk nog genoeg te doen aan onze onderneming!

En gelukkig heb ik al ervaring met werken vanuit huis met kind en werken on the road.

Ik bof dat ik kan thuiswerken

Ook ben ik me enorm bewust van het geluk dat we hebben dat ik niet per se moet werken om rond te komen. Ik weet dat er veel moeders zijn die graag thuisblijfmoeder willen zijn of willen thuiswerken, maar dat niet kunnen. Ik voel me dan ook gezegend!

Hoe het straks gaat als de baby er is, zien we dan wel weer. De komende tijd focus ik me op zorgen voor Roan, de baby uitbroeien en het werken vanuit huis. Prima!