Ik ben groot fan van chatten met een klantenservice. Het is makkelijk, je krijgt direct antwoord en het kost niet 888 cent per minuut, terwijl je jezelf door een keuzemenu moet navigeren. Ik had een vraag voor Arkefly, over vliegen met een baby en joepie, zij hebben een chatfunctie.

Dus ik chatten met Mirjam.

Ik stel me dan voor dat er ergens in zo’n callcentre, met computers en van die afschermborden tussen de bureaus, een Mirjam zit. Een bevlogen dame, die zin heeft in haar werk, het echt leuk vindt om klanten te helpen en dan dus ook chat met een glimlach op d’r gezicht. Want dat is wat klantenservicemedewerkers leren: glimlachen door de telefoon, ook al ziet de klant dat niet, de klant voelt dat wel. Dat zal vast ook gelden voor chatten met een klant.

Chatten met Arkefly, kei gezellig!

Deze Mirjam kon me van alles vertellen over meer beenruimte en andere dingen die handig zijn voor vliegen met een baby. Ik voelde haar glimlach door het chatvenstertje heen. Zij blij, ik blij. Net toen ik wilde typen ‘Heel erg bedankt voor de handige info!’ drukte ik een onnavolgbare toetscombinatie in. Weg was het chatvenstertje. Weg was Mirjam.

Ik drukte opnieuw op ‘Verzenden’, maar Mirjam was echt weg.

Monique verscheen. Ik vroeg waar Mirjam was. Dat wist Monique niet. Ze zitten door het hele land, die chattende en glimlachende medewerkers, en ze kon dus ook niet mijn bedankje doorgeven aan Mirjam.

En toen zat ik dus met een schuldgevoel.

Nu zit er ergens in het land een Mirjam sipjes naar d’r beeldscherm te kijken en zich af te vragen: Heb ik deze klant wel goed geholpen? Waarom klikte die mevrouw het scherm weg? Was ze niet blij met het antwoord? En ik deed nog wel zo mijn best! 🙁

Ik wil natuurlijk niet op mijn geweten hebben dat er ergens in het land een gedemotiveerde, verdrietige Mirjam rondloopt. Dus bij deze:

Sorry Mirjam van de Arkeflyklantenservice, het ging per ongeluk, bedankt voor je antwoord!