Nu we een tijdje in Spanje zijn, valt het me op dat Spanjaarden suuuuuuper fan zijn van kinderen. Roan wordt altijd liefkozend benaderd. Kinderen zijn ook overal welkom. Het is heel normaal om met je (kleine) kids uit eten te gaan of de kroeg in te duiken. Maar kinderen worden in Spanje ook enorm verwend… Snoep voor een dreumes is dan ook niet uitzonderlijk.

Onze dreumes eet alles wat los en vast zit

Nou ben ik echt niet tégen snoep voor kinderen. Kinderen mogen heus af en toe een snoepje of koekje, maar liever niet met 15 maanden en ook niet op ieder willekeurig moment. En Roan is een alleseter. Als we hem de kans geven, blijft hij eten. We letten er dus extra goed op dat hij alleen eet wat wij hem geven op de tijdstippen dat wij willen dat hij eet.

Overal waar we komen krijgt Roan snoep in z’n handje

Maar overal waar we komen, op de camping, op straat en in de speeltuin, krijgt Roan eten aangeboden. En ook echt bizarre dingen, van surprise eieren en lolly’s tot aan een hele rol (!) biscuitjes. We zien ook veel kindjes (ook kleine dreumessen die nog maar net kunnen lopen) rondlopen met eten in hun handje. Bijvoorbeeld in de speeltuin op de glijbaan met een chocolade rijstewafel. Weten de ouders niet hoe ongezond dat is? En hebben ze al gemerkt hoe onhandig het is om met eten in de hand te spelen (spelen + eten = vallen en huilen)? En dan ’s avonds verbaasd zijn dat ze hun avondeten niet opeten zeker…

snoep voor een dreumes

De score in deze speeltuin: 1 soepstengel (van een kindje gekregen trouwens), een halve chocolade rijstewafel en 3 gesuikerde biscuitjes. Op de soepstengel na heb ik alles terug kunnen geven aan de ouders.

Roan krijgt soms van de kindjes zelf eten aangeboden (niet vaak, want kleine kindjes zijn niet zo van het delen), maar vooral hun ouders en andere wildvreemden kunnen er wat van. Zonder eerst aan mij of Joost te vragen, stoppen ze van alles in Roans handje. En die kleine veelvraat propt het DIRECT naar binnen. Kauwen is zo 2015. Hap slik weg.

Wat te doen als iemand snoep geeft aan je dreumes?

Als Roan iets (ongezonds) krijgt aangeboden, geef ik het altijd terug. Ik leg dan aan de ouders uit dat Roan alleen van ons eten krijgt. Meestal krijg ik erg verbaasde en soms zelfs gekwetste blikken. Geen probleem verder, maar wel een beetje annoying. Ook omdat Roan het natuurlijk niet kan waarderen en het dan lekker op een krijsen zet.

Is de situatie er niet naar om uitleg te geven, dan moffel ik het snel weg. Zo loop ik regelmatig rond met afgesabbelde koekjes in m’n zak.

En natuurlijk moeten alle ouders helemaal zelf weten wat voor (ongezond) eten ze hun kind geven, maar ze moeten het niet aan Roan aanbieden!

Snoep voor een dreumes en van vreemden: typisch Spaans?

Wat vind jij: snoep voor een dreumes of liever nog even wachten? Krijgt jouw kindje ook wel eens van vreemden eten toegestopt of is het iets typisch Spaans? Ik krijg soms het idee dat in Spanje veel onwetendheid is over wat gezond en ongezond is. In supermarkten is het echt een kunst om ongesuikerde yoghurt te vinden, bijvoorbeeld. En veel kindjes lopen op straat rond met eten. Dat verbaasde me wel.

En voor de record: ik ben echt geen gezond-eten-freak of vega-glutenvrij-nooit-meer-brood-fanaat… Gewoon van alles een beetje en van niks te veel. En dat geldt zeker voor Roan de alleseter!