M’n laatste update sloot ik af met ‘ergens komende week gaan we de grens naar Spanje over’. Zoals wel vaker bij ons liep ’t anders. We zaten namelijk te ontbijten in de regen. En Buienradar gaf aan dat het de komende dagen alleen maar meer ging regenen. Ha, dan blijven we daar dus echt niet zitten!

Plankgas!

Diezelfde middag reden we Spanje in. En niet zomaar even een stukje over de grens… Nee, we gingen namelijk écht de zon achterna, en de zon scheen pas na Tarragona. Om precies te zijn: 385 kilometer verderop.

We draaien onze hand daar niet voor om! Joost cruised gewoon door, de kids slapen en voor we het weten zitten we in de volle zon. Op onze slippers, met korte broek, terwijl de natte luifel weer kan drogen.

Zon schijnt op Eco-camp Vinyols.

De zon schijnt op Eco-camp Vinyols. Roan vindt het paard en de ezel erg interessant!

Eco camping bij Vinyols

Ambitieuze meid, die Evi. Waarom zo’n kinderkruiwagen pakken als je ook zo’n grote unit kunt nemen!

Vinyols

Bij Vinyols hebben we wasjes gedraaid, gewerkt en in de speeltuin gespeeld. Extra leuk aan deze camping waren de boerderijdieren en de boomgaarden waar de kinderen gewoon mochten spelen.

Na een paar dagen relaxen op de camping en genieten van de zon, zijn we verder het binnenland ingegaan. We waren hier heel erg benieuwd naar, en jeetje wat zijn wij onder de indruk van dit gebied:

Ingezoomd kaartje van het gebied achter Tarragona

Ingezoomd kaartje van het gebied achter Tarragona

Afgelopen maand zijn we hier kriskras doorheen gereden. Als je nog eens een bijzondere natuurbestemming zoekt, waar je heerlijk kunt wandelen, op maar twee uur vliegen (of 2 à 3 dagen rijden met camper of caravan), denk dan eens aan Zuid-Catalonië.

Hierna ga ik je overspoelen met foto’s, want beelden geven nu eenmaal een beter idee van hoe mooi het ergens is.

Ow en tussendoor nog wat strandfoto’s 😉

Oké, daar komen de foto’s!

La Mussara

Mirador De La Mussara

Wist je dat daar aan de kust Salou ligt? Dat verwacht je niet hè, als je denkt aan zon, zee en zuipen.

Bergen achter Salou bij La Musarra

Flauw hè 😉

Mirador De La Mussara

Bij Mirador De La Mussara was ook een oud, verlaten kerkje, waar we de bus hadden geparkeerd.

Suriana

Het pittoreske dorpje Suriana

Het pittoreske dorpje Suriana

Uitzicht bij Suriana, over het stuwmeer van Suriana

Uitzicht over het stuwmeer van Suriana

Slingerende bergweg richting Suriana

Slingerende bergweg richting Suriana

Margalef

Bij Margalef mag je niet vrij kamperen, maar er zijn wel twee hele goedkope campings. Zo probeert de gemeente het wildkamperen in toom te houden. Slim, want het gebied is ongelooflijk populair bij klimmers en als die met al die busjes wild gaan staan, wordt het een rotzooi. We hebben een paar dagen gezellig tussen de klimmers op de camping gestaan.

Magalef klimmen

Margalef is een klimmersparadijs en toen we er op gingen letten zag je echt op bijna iedere klif wel een klimmer bungelen. Oké, hier dan toevallig niet, maar wel mooi plaatje hè 🙂

Peuter met drager op z'n rug

Roan wilde Evi er ook in hebben, maar dat leek ons onverstandig…

Wandelen bij Margalef

Evi slaapt in de dragen. Links het dorpje Margalef.

Camping Margalef spelen

Roan speelt met z’n Spaanse vriendje

Peuter en dreumes hand in hand

Hand in hand wandelen, dan smelt je toch spontaan?

Na een paar dagen bij Margalef was er onwijze onweer op komst. Het moge inmiddels duidelijk zijn dat wij dat slechte weer niet gaan uitzitten 😉 We hebben de boel dus ingepakt en zijn naar de kust gereden.

Miami Platja

Bij Miami Platja (wat een naam hè?!) scheen de zon!

Camping Miramar Miami Platja ligt direct aan het strand

Op camping Miramar kun je vrijwel direct aan het strand staan met je camper. En dat voor maar €14 per nacht 😮

Camping Miramar Miami Platja op het strand

Op het strand scheppen.

Voorlezen op camping Miramar

Voorlezen op de camping. Ziet er knus uit hè? Ik zat witte haartjes te happen en smolt weg van de hitte met die twee kindjes op schoot.

Vilanovapark

Miami Platja lag ook half op onze route, want we hadden met mijn ouders afgesproken op camping Vilanovapark, vlakbij Sitges, onder Barcelona.

Hier hadden mijn ouders een week een huisje gehuurd. Deze camping is mega groot, je kan er echt verdwalen! Het heeft twee zwembaden en aangezien het super mooi weer was, hebben we hier veel gezwommen.

Camping Vilanovapark - zwemmen

Zwemmen! 😀

Camping Vilanovapark met opa en oma

Met z’n allen eten

Was doen op Camping Vilanovapark

Ook de was moest weer gedaan worden

Camping Vilanovapark - wakker na middagdut

Roan en Evi worden wakker na hun middagdut.

Terug naar Miami Platja

Roan wilde heel graag scheppen op het strand, dus we zijn nog even bij Miami Platja gaan staan.

Strand van camping Miramar Miami Platja

Nog meer scheppen op het strand van Miami Platja

Tivissa

Na een paar dagen strand hebben we onze kriskras-reis door het binnenland achter Tarragona vervolgd. Vooral Tivissa maakte indruk:

Uitzicht bij Tivissa

Uitzicht bij Tivissa, prachtig hè!

Wandelen bij Tivissa

Wandelen bij Tivissa. We lieten Roan kiezen: de weg volgen of het kleine paadje in. Roan stuiterde blij “kleine paadje kleine paadje!”

Lunchen en wandelen bij Tivissa

Roan wilde perse over de grote stenen naast het paadje lopen. Wandelen met een peuter… zucht 😉

Via Verda bij El Pinell de Brai

Ook bij El Pinell de Brai vonden we een mooie plek. De Via Verda is een oude spoorlijn waar een wandel/fietspad van is gemaakt. Extra bijzonder waren de tunnels. Roan en Evi vonden de eerste tunnel erg spannend, maar met de zaklamp van papa en de hand van mama vast viel het allemaal best mee. Tunnel 2 en 3 waren daarna een groot feest. “Echo echo galm galm” riep Roan vrolijk. Evi riep iets vergelijkbaars 😉

Via Verda overnachten oud station

Bij het oude Via Verda station van El Pinell de Brai hebben we overnacht. Tot grote vreugde van zowel kinderen als ouders: er is een speeltuin, hoera hoera!

Via Verda wandelen

Op ieder hekje moet even geklommen worden natuurlijk.

Valderrobres

Daarna moesten we een wasmachine opzoeken. Ook hadden we bij Via Verda geen internet en er moest dus werk ingehaald worden. Gelukkig was er op de camping bij Valderrobres gratis wifi. Niet al te beste wifi, maar het werkte (na wat gevloek).

De kids hebben hier enorm veel met water gespeeld, want het was bloedheet. In de blote kont en spelen maar!

Camping El Roble Valderrobres

Op Camping El Roble bij Valderrobres zagen we enorm veel gieren in de lucht

El Masroig

Na een paar dagen chillen op die camping zijn we weer gaan rond cruisen. Zo ook bij El Masroig. Prachtige omgeving hier en we hebben mooie wandelingen gemaakt!

Overnachten bij Ermita de la Mare de Déu de les Pinyeres

In de heuvel achter El Masroig stond een kerkje waar we een mooi plek vonden om te overnachten.

Wandelen bij El Masroig

Roan verzamelt tijdens het wandelen altijd heel veel takken, die hij dan de hele weg met zich meesleept (of hij geeft ze aan z’n mama die dan ook nog eens zo gek is om ze kilometers bij zich te houden) maar deze tak was toch ietsje te groot….

Castell d’Escornalbou

Oké, het wordt wellicht wat eentonig, maar ook bij Castell Monestir de Sant Miquel d’Escornalbou hebben we mooi gewandeld. Al waren Roan en Evi meer onder de indruk van de tractors, mieren en brandkranen. Het blijven kinderen hè.

Uitzicht vanaf Castell Monestir de Sant Miquel d'Escornalbou

Wat een uitzicht hè!!

Wandelen bij Castell dEscornalbou

Woooow roept Evi. Een groepje mieren is een dode bij aan het vervoeren.

Castell Monestir de Sant Miquel dEscornalbou

Helemaal alleen naar boven geklommen! En er rijden ook nog eens twee tractors op de parkeerplaats. Blije peuter!

Wandelen bij Castell Monestir de Sant Miquel dEscornalbou

Evi is ook zelf naar boven geklommen, met een beetje hulp natuurlijk. Naar beneden moesten we haar (onder luid protest!) dragen. Anderhalf jaar oud en ze wil nu al alles zelf doen. Zucht.

Naar Noord-Spanje

Inmiddels zijn we meer naar het noorden gekacheld. We vonden het namelijk – ja, nu mag je keihard lachen – te warm worden daar bij Tarragona. We rijden dan wel de zon achterna, maar we hebben ontdekt dat 25 graden bij ons de max is. Bij hogere temperaturen gaan we zweten enzo 😉 Dus hop, de bergen in, richting de Pyreneeën.

En weet je dat het hier ook al zo prachtig mooi is?! 😮 Meer hierover in een volgende update!

* Misschien is het je opgevallen dat Roan op veel foto’s een gekke flap op z’n billen heeft 😉 Dit is de punt van z’n rompertje. Hij is namelijk sinds de week op Vilanovapark ZINDELIJK! Woop woop! Maar hij draagt nog wel een luier tijdens het slapen en rijden, dus vandaar dat ‘ie z’n rompertje nog regelmatig aan heeft. Binnenkort maar eens onderbroekjes voor ‘m kopen 🙂