We logeren nu 1,5 week bij familie in Zwitserland, vlakbij Basel. Ik noem het bewust geen ‘vakantie’ want Joost en ik werken allebei (deels) door. Maar natuurlijk hebben we wel even de toerist uitgehangen! Zo zijn we met z’n viertjes een ochtendje naar Rheinfelden gegaan, en dit was me een avontuur… Eigenlijk was het niet zo bijzonder, terwijl het dat tegelijkertijd wel was. Ik leg het even uit.

Rheinfelden in Duitsland en Zwitserland

Op de grens van Duitsland en Zwitserland ligt het dorpje Rheinfelden. Dit is dus een soort tweelandenpunt met de Rijn als grens. Hier loopt een brug over en zo kun je heen en weer wandelen tussen Duitsland en Zwitserland.

Twee jaar geleden kwamen we hier al een keer met Roan als baby. Nu waren we met Roan als peuter en Evi als baby. Dat maakt het al wat specialer hè 🙂

Op stap met baby en peuter

Sowieso was dit de eerste keer dat we een dagje uit gingen als gezin van vier. We zijn wel een keer met z’n vieren naar het bos bij Roosendaal geweest, maar dat was 400 meter lopen en uiteindelijk een catastrofale dag want ik kon een week aan de Tramadol.

Lees hier meer over mijn bekkeninstabiliteit

Dit uitstapje naar Rheinfelden was dan ook de eerste keer dat ik niet al te veel pijn had tijdens een flink stuk wandelen en ik hoefde ook niet aan de Tramadol de rest van de week. Woop woop!

Even boodschappen doen

In Rheinfelden zijn we eerst naar de Lidl aan de Duitse kant geweest. We hebben flink ingekocht, zodat we de koelkast en voorraadkast op ons logeeradres weer konden aanvullen. Roan ging met Joost mee de supermarkt in, terwijl ik met Evi in de auto bleef om haar een fles te geven.

Daarna zijn we doorgereden naar het centrumpje van Rheinfelden. We parkeerden aan de Duitse kant en liepen over de brug naar de Zwitserse kant.

Baby in de drager

Hier zie je dat Evi de wind al niet zo leuk vindt. Ze steekt dan d’r tongetje uit en gaat bellen blazen.

Roan kreeg een peuterbui

Ik had in m’n hoofd dat we op de brug mooie foto’s gingen maken van ons als gezin, whahaha nou dat is dus niet gelukt.

Allereerst werkte Roan niet mee. Hij weigerde in eerste instantie om te lopen. “Auto rijden auto rijden” riep ‘ie steeds, terwijl hij een poging deed om terug te lopen. Toen we hem eindelijk over de brug hadden gekregen, wilde hij in het winkelstraatje ook niet meer verder lopen. “Tillen tillen”, maar toen Joost hem in de drager wilden zetten, riep hij “lopen lopen”. Grrrr ontzettende peuter…

Met veel lawaai heeft Joost ‘m in de drager gezet. Gelukkig werd hij toen wel rustig, zodat we nog een beetje verder konden lopen.

Peuter loopt over stoepje

Door hem over een stoepje te laten lopen, kregen we Roan nog enigszins in beweging.

Peuter op de brug bij Rheinfelden

Daarna bleef hij bij dit lampje staan en we kregen hem er niet meer weg…

Joost en Roan op de brug van Rheinfelden

Dan maar even optillen.

Evi haat wind

Maar ook Evi liet van zich horen. Je hoort die baby serieus bijna nooit, behalve… als het waait. En het waaide enorm hard op de brug! Ik deed echt m’n best om de wind uit haar gezichtje te houden, maar ieder zuchtje was voor Evi al reden om het op een schreeuwen te zetten.

Op de brug van Rheinfelden

Ik loop in rap tempo naar de overkant met een huilende Evi in de drager. Maarre, wel mooi hè, die huisjes zo langs de oever!

Baby in drager huilt door de wind

Na de brug duik ik snel een windvrij hoekje in. Arme Evi!

Peuter rent over de brug van Rheinfelden

Joost krijgt Roan toch nog vooruit door te zeggen “ren maar naar mama en Evi”

Reizen met kinderen: heel afwisselend 😉

Hoezo als ideaal gezinnetje foto’s maken op die mooie brug? Nee hoor, met een krijsende peuter en baby zo snel mogelijk naar de overkant hollen.

Uiteindelijk hebben we nog wel een klein beetje door het dorp gewandeld. Niet te lang, want ik begon m’n rug helaas te voelen en het was duidelijk tijd voor Roan z’n middagdut.

met baby en peuter in Rheinfelden

Aan m’n gezicht te zien was Roan weer iets raars van plan. Ik weet even niet meer wat helaas…

Wol in Rheinfelden

Wol! Sinds een paar weken doe ik aan haken. Serieus hihi. Maar deze bolletjes waren 4 tot 10 euro per stuk. Veel te duur! En zoals je ziet was Evi inmiddels gekalmeerd. Niet snel daarna viel ze ook in slaap.

Bier Rheinfelden

Joost vond dat dit op de foto moest…

Zo zie je maar weer: thuis of op reis, die peuter- en babyhuilbuien neem je overal mee naartoe!