Ik kreeg wel 88 keer de vraag of ik m’n verjaardag ging vieren. En steeds was m’n antwoord: nee joh, het is gewoon een dag zoals iedere andere dag. ‘Maar je wordt 30?!’ was dan de reactie. Jup, ook m’n 30e verjaardag is gewoon een dag zoals alle andere dagen.

Dat dacht ik tenminste. Want toen het vorige week donderdag eenmaal die dag was, voelde het toch als een andere dag. Ik betrapte mezelf op gedachtes als ‘ook op je 30e verjaardag moet je gewoon de vaatwasser uitruimen’ en ‘vandaag moet je ook gewoon de groentehap van Hummeltje van de vloer vegen’. Zucht.

Dit had ik niet verwacht. Het is toch gewoon een normale dag? Ja, het is een normale dag. Maar ook een mijlpaal. Twintigers maken bucketlists met dingen die ze voor hun 30e willen doen. Alles afgevinkt = happy dertiger. Weinig vinkjes = teleurgestelde dertiger. Zo’n enorm lange lijst heb ik gelukkig nooit gemaakt. Kan alleen maar tegenvallen. Ik wilde graag moeder zijn voor m’n 30e. Dat was een wens, niet iets dat op m’n todolijstje stond…

Die wens is in vervulling gegaan. Maar verder: wat heb ik bereikt?

Ik heb geen boek gepubliceerd, ben geen fractievoorzitter, heb geen topcarrière, ook 0,0 ambitie trouwens, ik ben niet beroemd, ben geen miljonair.

Ik ben een no one…

Maar eigenlijk heb ik heel veel bereikt! Ik ben van een heel onzeker meisje dat haar eigen hart niet durfde te volgen, gegroeid naar een vrouw die evenwichtig en gelukkig is, zelfvertrouwen heeft, haar prioriteiten op een rijtje heeft en er naar leeft. Trouw aan jezelf zijn heet dat geloof ik. Nou, dat heb ik jaaaren niet gedaan en god wat werd ik daar ongelukkig van.

Dus ik ben dan misschien geen beroemde miljonair of iemand die de wereld leidt, maar ik ben gelukkig en blij met mezelf. Ik geloof dat dat behoorlijk wat is om op je 30e te bereiken!

Credits voor de afbeelding gaan naar Annemarie.