Nu we terug zijn in Nederland en ik langzaam uit groei tot maatje walrus, is het eens tijd om nieuwe plannen te maken. Waar gaan we wonen? In een huurhuis of koophuis? En wat doen we met werk? Tijd voor wat meer uitleg!

Nog steeds bij hotel Mama

Voor de grap wordt wel tegen ons gezegd dat we nu zeker op de oprit van m’n ouders wonen. Uhm, ja, dat klopt inderdaad. De caravan staat op de oprit en die gebruiken we om in te slapen. Verder wonen we dus in mijn ouderlijk huis.

Joost brengt Roan naar bed in de caravan

Joost brengt Roan naar bed in de caravan

Voor nu helemaal prima, maar we willen natuurlijk wel weer een eigen huis! Toen we net terug waren, dachten we dat we wel snel en makkelijk een huis zouden vinden, maar dat was behoorlijk naïef van ons.

Huurhuis huren: onmogelijke onderneming

Voor sociale huur komen we niet in aanmerking, maar ook huren in de vrije sector werd lastig. Woningcorporaties begrepen namelijk helemaal niks van ons verhaal (dat verbaasde me overigens niet, want dat instanties ons niet begrijpen, wist ik al). Ook in de vrije sector heb je namelijk per se een inkomen uit werk of onderneming nodig. Mensen die dus ‘in between jobs’ zitten of – zoals wij – net een onderneming zijn gestart en tijdelijk van spaargeld leven, kunnen dus fluiten naar een huurhuis.

Joost ging weer aan het werk

Gelukkig heeft Joost snel een baan kunnen vinden. Dat was echt een life saver! Maar we schrokken enorm van de huurprijzen in de vrije sector. Het enige dat betaalbaar is, zijn huurhuizen in Drenthe, Friesland en Groningen. We hebben hier serieus naar gekeken. Tot aan bezichtigingen in Assen en Zuidbroek (of all places…) toe. Maar we werden er niet heel enthousiast van.

In de Randstad huren, is eigenlijk onbetaalbaar. Ik weet dat mensen in Amsterdam lachen om de huurprijzen in Rotterdam en omstreken, maar wij willen dat gewoon echt niet betalen per maand.

Toch maar kopen dan?

Met onze wispelturigheid lijkt huren voor de hand te liggen. Daar zijn we ons enorm van bewust, maar na wikken en wegen, twijfelen en discussiëren, zijn we nu toch zover dat we gaan kopen. Het scheelt gewoon honderden euro’s in de maand! En we willen sowieso in Nederland blijven de komende tijd (ik noem bewust niet precies voor hoe lang, want je weet het nooit met ons).

We zijn druk met bezichtigingen en krijgen een steeds beter beeld bij wat bij ons past: een kleine eensgezinswoning met in ieder geval 3 slaapkamers en een tuin. We zijn nu nog in Nieuwerkerk aan den IJssel aan het kijken, maar als dat niks wordt, wijken we uit naar (noord-west) Brabant. Daar liggen de prijzen gelukkig nog iets lager, want in Nieuwerkerk beginnen de koopwoningen echt enorm aan de prijs te raken. Ook zijn sommige huizen binnen één dag verkocht! Serieus niet grappig voor kopers. Voor de verkopers natuurlijk ideaal, dat begrijp ik wel 😉

En wat ga ik dan doen? Ben ik niet aan het werk?

Hierover een andere keer meer!

Update: je leest hierover in mijn blog ‘Thuisblijfmoeder en thuiswerken: mijn plan voor de komende maanden‘.