Het was even schrikken gisterenochtend. We hadden na 2,5 week afscheid genomen van het oppashuis, onze caravan opgehaald en waren op weg naar een camping op nog geen 20 minuten rijden. Je zou denken dat dat wel goed moet gaan, zo’n klein stukje. Toch kan er een hoop misgaan op die paar kilometers…

Vertrouw niet op de navigatie

De navigatie stuurde ons dwars door het dorpje Moncarapacho. Niet erg, dachten we, want op de heenweg waren we er ook doorheen gereden en dat ging prima. Het was smal, maar niet te smal.

Maar het dorp zit vol met eenrichtingsweggetjes en de route was dus anders.

Nu waren de straatjes te smal, veel te smal. Daar kwamen we helaas te laat achter. Natuurlijk zat ik al een tijdje met samengeknepen billen en m’n ogen dicht in de auto, maar het hard schurende geluid was niet te missen.

caravan Algarve

Dag dag achterlamp

Joost – die al de hele tijd de coole kikker uithing – zei nu: ohoh. Nou, dan weet ik voldoende.

Hij moest even achteruit rijden om de schade te inspecteren. We bleken een achterlamp te hebben verloren. Joost was opgelucht. Hij dacht dat hij dat wel makkelijk zou kunnen fixen. Altijd optimistisch die Joost.

Hoogtepunt van het jaar voor de dorpsbewoners

Maar we zaten nog steeds klem in dat smalle straatje.

Inmiddels stond ook half Moncarapacho in het straatje te koekeloeren. De 88 inwoners hebben het er over een paar maanden nog over. Weet je nog, die keer dat die Hollanders met die belachelijk grote caravan dwars door het dorp wilden? Hahah rare kaaskoppen.

caravan Algarve

Oepsie, een achterlamp kwijt

Joost heeft de caravan centimeter voor centimer door de straatjes gemanoeuvreerd. Centimeter achteruit, centimeter vooruit. Centimeter achteruit, centimeter vooruit. Je hebt vast een beeld.

We hebben ductape!

Toen we eindelijk door het veel te smalle straatje waren, kon Joost langs de kant van de grotere weg even stoppen om het achterlicht te fixen. En hij had gelijk: met een beetje ductape kreeg hij het ding weer aan de praat. We deden een vreugdedansje en vervolgden opgelucht onze weg.

Blij met weer een nieuw avontuur om over naar huis te schrijven (lees: te bloggen), de ductape (zoals ze in Top Gear een keer riepen: we’ve got ductape!) en een nieuw goed voornemen (we gaan nooit meer dwars door kleine dorpjes rijden!).