De eerste maanden van het moederschap deed ik nogal minderwaardig over de term me-time. Hoezo me-time, belachelijk, wie verzint zoiets, je leven is toch niet voorbij als je een baby hebt?! Ik had gewoon heel makkelijk praten, weet ik nu. De eerste maanden van zijn leven bracht Roan namelijk slapend door. Hij sliep zoveel dat ik zelfs 24 uur per week vanuit huis kon werken en daarnaast nog uren de tijd had om te bloggen, een middagdutje te doen en een boek te lezen.

Aan me-time geen gebrek

Er waren momenten dat ik me verveelde. Aan me-time dus geen gebrek.

Waarschijnlijk willen een aantal moeders me nu levend villen… Sorry meiden!

Inmiddels slaapt Roan wat minder uurtjes per dag. Mag ook wel met z’n 9 maanden. Maar nu weet ik wat er bedoeld wordt met me-time. Iedereen heeft gewoon dagelijks wat tijd voor zichzelf nodig.

Alle mama’s wat tijd voor zichzelf

Officieel is de MamaChallenge ‘Doe een week lang elke dag iets voor jezelf’, maar ik heb nog steeds een erg luxe positie. Ondanks m’n parttime job, de zorg voor Roan en het voorbereiden van ons vertrek, kan ik nog steeds iedere dag met gemak tijd voor mezelf maken.

Ik heb namelijk m’n ouders om de hoek wonen en ik heb een vent die heel veel meehelpt in huis.

Wat doe ik dan tijdens die moeder me-time?

Ik blog: posts schrijven, foto’s maken, knutselen met plugins, thema’s en widgets, et cetera.

Verder lees ik veel: blogs van andere bloggers, boeken, tijdschriften. Heerlijk voor het slapengaan nog even een (half)uurtje lezen. Vaak lig ik in bed ook nog wat te schrijven in m’n notitieboekje. Het schiet er soms wel bij in, maar dat geeft niet. Slapen vind ik ook me-time 😉

Maar er is meer dan me-time!

Joost en ik hebben sinds enkele weken een nieuwe goede gewoonte: we wandelen iedere ochtend en/of avond een uurtje. Roan in de wandelwagen en dan een rondje van ongeveer 5 km door de prachtige omgeving hier. Dat is dan misschien geen me-time, maar wat extra us-time is net zo belangrijk!

Ook andere bloggers deden mee aan de MamaChallenge: