Joost liet Roan uit zijn handen vallen. Ik probeerde Roan nog op te vangen, maar mijn handen werden van een soort rubber. Roan glipte tussen mijn rubbervingers door. Ik schrok wakker.

Nu kan ik deze droom gaan overanalyseren… Maar ik denk zelf dat het te maken heeft met iets waar ik me al een tijdje zorgen over maak.

Fulltime mama

Al bijna 10 maanden zorg ik dag in dag uit voor Roan.

Joost doet wel mee in het weekend en hij heeft op maandag een papadag, maar ook tijdens die drie dagen ben ik altijd thuis. Zeker de eerste maanden was het enorm zoeken naar een fijne rolverdeling en trok ik veel zorg naar me toe (dat is een mamadingetje).

Dat leidde soms tot ruzie omdat ik dan vond dat Joost te weinig doet, terwijl Joost mij een zeur en een bemoeial vond. Dit komt vast heel veel kersverse ouders bekend voor 😉

Maar nu gaan we met z’n drietjes in een caravan leven.

50/50 de zorg verdelen

Eén van de redenen dat we ons leven zo omgooien, is juist zodat Joost meer tijd met Roan kan doorbrengen (en mij krijgt hij er gratis bij). En hoewel ik dit in theorie errug goed vind klinken, ben ik ook wel zo realistisch om in te zien dat dit misschien tot problemen leidt.

Werkt het wel als we de zorg 50/50 verdelen? En belangrijker: durf ik de zorg wel uit handen te geven?

Vorige week bedacht ik me dat Joost nog nooit langer dan drie uur alleen thuis was geweest met Roan (waarvan Roan dan vaak ook nog de hele tijd slaapt!). Hij had dus nog nooit ervaren hoe het is om een hele dag verantwoordelijk te zijn voor Roan, zonder dat ‘ie kon terugvallen op mij.

papadag

Joost en Roan ’s ochtends vlak voor ik de deur uitging en Joost z’n eerste échte papadag kon beginnen (Joost had nog wel een paar liter koffie nodig…)

Eerste echte papadag

Gelukkig had ik vorig weekend heel wat etentjes gepland staan, dus Joost kon even proefdraaien voor afgelopen maandag. Want jawel, afgelopen maandag had hij zijn eerste échte papadag.

Ik ging ’s ochtends de deur uit en kwam ’s avonds rond half 6 pas weer terug.

En ik heb goed nieuws: Roan en Joost maken het goed!

Uiteraard deed Joost heel wat dingen totaal anders dan ik…

  • Roan heeft een pannenkoek op (lees: een gehele unit in tien seconden naar binnen gepropt, terwijl ik zijn gezonde tussendoortje stukje voor stukje geef),
  • geen rompertje gedragen (‘vergeten’, zei Joost) en
  • ze hebben samen heel veel gestoeid op de bank (terwijl ik vaak wat rustiger met hem speel).

Maar het was een top papadag!

En dat neemt bij mij flink wat zorgen weg 🙂

Van Joost moet ik er aan toevoegen dat hij ook met Roan boodschappen heeft gedaan, dat Roan het ge-wel-dig vond om voorop het karretje te zitten en dat hij met Roan is gaan fietsen door het bos hier om de hoek.