Ik heb al eerder verteld hoe wij een baby combineren met werk: Hummel gaat één dag naar opa en oma, Vriendlief heeft een papadag en de andere werkdagen werk ik vanuit huis. In het weekend zijn Vriendlief en ik allebei thuis en verzorgen we Hummel samen (over de precieze taakverdeling in een latere blog meer!).

Vriendlief heeft dus een papadag.

Het woord ‘papadag’ zorgt bij velen voor kippenvel.

Alsof de andere zes dagen dan mamadagen zijn. Maar even heel simpel bekeken; Hummels zorg komt ook veel voor mijn rekening. Ik noem mijn thuiswerkdagen soms ook ‘mamadag’. Niet omdat ik de zorg voor Hummel als een parttimejob zie, maar omdat het lekker bekt, het geeft in één woord duidelijk aan dat ik thuis ben.

Erg geëmancipeerd is het niet, zo denk je nu misschien.

Maar eigenlijk is het dat wel! Tijdens mijn zwangerschap volgde ik een stage en leerwerktraject en zo rond m’n bevalling was ik hartstikke werkloos. Van mijn inkomsten moesten we het dus niet hebben. Vriendlief en ik hebben gekeken hoe we het financieel en logistiek gaan organiseren en we kwamen tot de conclusie dat Vriendlief wel 32 uur moet werken. De hypotheek moet ook betaald worden (pffff). Hij zou wel meer papadagen willen, maar dat gaat (nu) niet.

Vin Diesel in The Pacifier

Vin Diesel in The Pacifier

En ik kreeg mijn über flexibele baan voor 24 uur per week bijna letterlijk in m’n schoot geworpen (I know, ik heb heel veel geluk gehad en ik ben hier extreem blij mee!). Het is uitstekend te combineren met de zorg voor Hummel en goed te doen met m’n rug.

Hummel ging eerst ook op donderdagochtend naar het kinderdagverblijf. De wenochtend wordt verpakt als wennen voor de baby, maar dat is onzin; het was vooral wennen voor deze mama. En ondanks dat Hummel het er prima deed en de juffen lief waren, voelde ik me er niet fijn bij. Ik heb de luxe om Hummel ook op donderdag zelf te verzorgen en daar kies ik dan graag voor.

En dat is emancipatie, vind ik:

Zélf keuzes maken waarbij je je goed voelt, binnen de kaders van wat financieel en logistiek mogelijk is.