Vandaag gun ik je een kijkje in de wondere wereld van een leven met een baby. Voor vaders en moeders is deze liveblog waarschijnlijk een feest der herkenning en voor twijfelaars een inkijkje in wat hun mogelijk te wachten staat óf juist de aanleiding om bewust kinderloos te blijven 😉

Kwart voor 8

Onze wekker gaat. Snel pak ik de mobiel van Vriendlief: Hummeltje is wakker, maar ligt rustig op z’n handjes te sabbelen.

Hij slaapt sinds een week op z’n eigen kamertje in ‘t grote ledikantje. Hij sliep vanaf de eerste nacht keurig door, maar ik had er meer moeite mee: meerdere keren werd ik wakker en miste ik het geruststellende geluid van zijn ademhaling uit de co-sleeper. Gelukkig is Vriendlief van de gadgets en heeft hij een babyfoon met cameraatje geplaatst in de babykamer. Op zijn mobiel zien we live beelden van Hummeltje in z’n bedje en het programma geeft ook meldingen als er geluid uit hem komt. Overdreven? Een beetje wel, maar deze mama slaapt er een stuk beter door!

Joost blijft nog even liggen, hij heeft moeite met opstaan.

Ik sta op, trek een trui aan, ga even plassen en loop naar de babykamer. Als ik binnen kom, krijg ik een grote glimlach!

Hummeltje wordt vrolijk wakker

Hummeltje wordt vrolijk wakker

Ik doe het gordijn open, pak ‘m uit z’n bedje en we kijken samen even naar buiten. ‘Kijk liefie, het is weer dag!’ Hummeltje reageert niet en staart naar buiten. Verwacht geen hoogstaande gesprekken met een drie maanden oude baby… Dan gaat Hummeltje op de commode: trappelzakje uit, schone luier en kleertjes aan. Ik klets tegen ‘m, terwijl hij vrolijke geluidjes maakt.

Rond 8 uur

Ik leg Hummeltje beneden in de box. Terwijl ik de fles klaar maak, heb ik ook snel het koffieapparaat aangezwengeld. In de eerste weken na m’n bevalling dronk ik soms dagen geen koffie of alleen maar koude koffie. Inmiddels weet ik dat koffie noodzakelijk is voor een goed begin van de dag en dus prioriteit heeft. Ik roep verontschuldigend naar de zacht piepende Hummel: ‘Sorry schat, maar mama heeft héél hard koffie nodig, kom er echt zo aan!’

Hummeltje heeft honger en dat laat hij merken ook!

Hummeltje heeft honger en dat laat hij merken ook!

Iets over 8

Inmiddels wordt het piepen harder en het zal niet lang duren voor het overgaat in huilen. Met de woorden ‘ja schatteke, mama is ook veel te langzaam hè’ til ik hem op uit de box. Op de bank geef ik ‘m de fles. In ongeveer 20 minuten klokt Hummeltje de fles leeg.

Ondertussen komt Vriendlief naar beneden. Hij heeft snel gedouched, pakt z’n koffie en boterhammen, geeft ons een kus en vertrekt naar z’n werk.

Ik geef liggend de fles, omdat dat de enige houding is die ik met mijn rug lang genoeg zonder pijn volhoud

Ik geef liggend de fles, omdat dat de enige houding is die ik met mijn rug lang genoeg zonder pijn volhoud

Rond 9 uur

Hummeltje heeft z’n fles op en een boertje gelaten. Met een grote glimlach kijkt ‘ie me aan, driftig op zoek naar z’n duimpje. Hebbes! We kletsen gezellig wat over koetjes en kalfjes.

Tijdens m’n zwangerschap was ik bang dat ik niet goed zou zijn in babypraat. Maar wat blijkt: een beetje slap ouwehoeren en onzin uitkramen, is als een tweede natuur voor me 😉

Ik leg ‘m even terug in z’n box. Tijd om te ontbijten. De eerste weken sloeg ik dit regelmatig over. Hummel viel toen vrijwel altijd direct na de fles in mijn armen in slaap. Ik wilde dan niet opstaan en hem daarmee wakker maken. Ik bleef dus vaak gewoon zitten tot hij zich weer meldde voor een flesje. Inmiddels weet ik dat ontbijten aan het eind van de middag niet heel goed is voor je bloedsuikerspiegel…

Tussen het ontbijten door was ik de flesjes af en ruim ik het aanrecht een beetje op.

Half 10

Na m’n ontbijt leg ik Hummeltje op het grotemensenbed. Hij maakt wat geluidjes, ik klets wat met ‘m, geef ‘m 88 kusjes (je denkt nu dat ik overdrijf, maar ik kom toch echt wel redelijk in de buurt van dit aantal!) en dek ‘m toe. Meestal valt hij dan weer even in slaap, precies lang genoeg zodat ik kan douchen. Z’n oogjes vallen inderdaad langzaam dicht, maar bij de buren zijn ze aan het verbouwen en natuurlijk beginnen ze precies op dit moment met boren… Hummel piept wat ontevreden. Toch gok ik het er op.

Kwart voor 10

Ondanks dat Hummel waarschijnlijk in dromenland is, douche ik toch gehaast. Met de douche en de afzuiging aan ben ik bang dat ik eventueel gehuil niet hoor en als die enorme klopboor weer lawaai gaat maken, schiet Hummel direct in de paniekmodus. Snel haren wassen dus. Als ik de douche uitdraai, hoor ik geen gepiep of gehuil. Ook bij de buren is het stil, op wat geschuif met – ik denk – planken na. En inderdaad, als ik met m’n badjas aan de slaapkamer in kom, ligt hij prinsheerlijk te slapen in ‘t veel te grote bed.

Zoek de baby in het grotemensenbed!

Zoek de baby in het grotemensenbed!

Ik kleed mezelf aan, loop naar de zolder en stop 88 met poep en spuug besmeurde hydrofiele luiers in de wasmachine. Je denkt nu weer dat ik overdrijf hè? Nou nee dus… (voor de niet-ouders: hydrofiele luiers zijn doeken die vroeger werden gebruik als wasbare luier, maar nu o.a. als spuugdoek, handdoek en van-alles-en-nog-wat-doek worden gebruikt). Er ligt genoeg was om vier trommels mee te vullen. En nee, ik overdrijf niet. En nee, dit is niet de was van drie weken, maar van alleen afgelopen weekend… En geloof me, alles wat daar op de overloop ligt, is vies, héél erg vies.

Ik haal een schone was uit de droger en neem die in de wasmand mee naar de slaapkamer. Wanneer ik er aan toe kom om die was op te vouwen en op te ruimen weet ik nog niet, maar ik heb inmiddels geleerd dat ik dat moet loslaten. Soms lukt het gewoon niet en soms lukt het zelfs om meerdere wassen op één dag op te ruimen – dat zijn de zogenoemde tophuisvrouwdagen.

10 uur

Ik vul een bakje met warm water en zet het klaar bij de commode, samen met een washandje en babyhanddoek. Grote kans dat Hummeltje nu wakker is. Tenminste, dat is hij meestal rond dit tijdstip. Hij slaapt nog. Ach, heerlijk, ik ga naast ‘m op bed liggen, nog in de veronderstelling dat hij zo wel wakker wordt. Mijn rug kan wel wat rust gebruiken merk ik, ik voel m’n rug ontspannen. Dat doet even kort heel zeer, maar daarna is het juist fijn. Ik Whatsapp wat met een vriendin, stuur haar een foto door (liveblog to the max!) en stuur Buurvrouw een berichtje dat rond 11 uur wandelen niet gaat lukken. Dat begrijpt ze uiteraard volkomen! Ook zij weet hoe onvoorspelbaar een leven met een baby is en op tijd komen lukt nóóit.

Half 11

Hummel slaapt nog steeds. Ik lees een artikel via Blendle en wat blogs van andere bloggers. Dit zijn de momenten waarop ik zeker weet dat een dag met een baby minder zwaar is dan een dag op kantoor. Ik geniet er van en heb inmiddels geleerd om mee te gaan in Hummels ritme, ook als dit betekent dat ik midden op de dag even op bed lig te chillen. Mijn rug heeft dit sowieso nodig, maar ook mentaal besef ik inmiddels – dit duurde wel een paar weken en flink wat pijnstillers – dat het niet erg is om even niet nuttig te zijn. Rust in huis, Hummeltje wappert even met z’n handjes, piept een beetje, maar zakt weer in die ontspannen babyslaaphouding, met zijn armpjes naast z’n hoofdje.

11 uur

Het bakje met water is natuurlijk afgekoeld. Ik pak nieuw warm water. Hummeltje is nu eindelijk wakker geworden. Tijd voor een wassessie.

Op de commode ga ik Hummeltje wassen. Ondertussen klets ik wat af tegen ‘m. Over het weer (‘ik hoop maar dat het droog blijft), over wat ik aan het doen ben (‘nog even onder de okseltjes’) en over wat we die dag nog meer gaan doen (‘straks gaan we lekker buiten wandelen, als het droog blijft tenminste’).

IMG_20150223_111358

Half 12

Hummeltje is een schone baby, met schone kleertjes aan, hoog tijd dus om zichzelf – en eventueel mij – weer eens onder te spugen. De spullen van het wassen laat ik lekker liggen. Ik ruim het wel een andere keer vandaag op, laat dat perfectionisme en die opruimdrang maar varen…

Op de bank geef ik ‘m de fles. Hij kijkt me tevreden aan en pakt met z’n kleine handje mijn vinger beet. Slik, hij weet mijn hormonenlijf wel in verroering te brengen, de kleine casanova.

Rond 12 uur

Het is droog! Vaak gaan Buurvrouw en ik met de baby’s wandelen. Als één van ons niet kan, loop ik met Hummeltje een rondje of ga ik even naar het winkelcentrum voor een boodschapje. Ook op de koffie bij m’n ouders behoort tot de opties. Niet echt heel spannend allemaal hè 😉

IMG_20150223_115450

Kwart voor 1

Hummeltje heeft niet zo veel geslapen in de wandelwagen. De wind kwam steeds de wieg in en hij keek dan heel moeilijk. Na thuiskomst kijk ik even of hij een hazenslaapje wil doen in de box, maar aan het gepiep te horen, heeft hij daar geen zin in. .

Ik laat Hummel in de box en haal de wandelwagen uit elkaar. Er zit bijna altijd hondenpoep op de wieltjes, dus demonteren dat ding en de wieltjes vooral buiten laten.

1 uur

Met Hummel op de arm loop ik door de kamer. Ik begin honger te krijgen. Met één hand smeer ik een boterham. Eigenlijk altijd een dubbele, want ik weet nooit wanneer ik handen en tijd heb om een volgende boterham te smeren.

M’n rug doet zeer. Ik ga even plat op de bank liggen met Hummel boven op m’n buik en mijn pink in z’n mondje. Hij lijkt wat te ontspannen, maar het is van korte duur.

Dan maar iets anders proberen. Ik til ‘m de lucht in en meteen stopt hij met piepen. Hij kwijlt me wel helemaal onder, maar m’n shirt is toch al vies. Met grote nieuwsgierige ogen kijkt hij rond. Met hoge stem roep ik ‘kusje kusje kusje’ en geef ‘m kusjes. Dit vindt ‘ie prachtig en het is nog goed voor m’n armspieren ook! Ik had hier graag een foto van willen maken, maar ja, ik heb beide handen nodig om Hummel in de lucht te houden 😉

Kwart over 1

Ik neem Hummel mee naar boven. Hup op de commode voor een schone luier. Oh hij spuugt nog een beetje, snel opvangen voor z’n shirtje vies wordt… Te laat.

De eerste weken deed ik na ieder spettertje spuug een schoon shirtje aan. Hummel werd er helemaal gek van, van al dat gefriemel met die shirtjes. Ik laat het dus soms – uhm best vaak – gewoon zitten.

Beneden leg ik hem weer even in de box en hoe voorspelbaar: iedere 10 seconden komt er meer en meer geluid uit ‘m. Als een sirene die steeds dichterbij komt. Ik ben weer die trage mama die niet snel genoeg de fles klaar maakt. t…

Half 2

Ik zit weer op de bank met baby en fles. Hummeltje begint gulzig te drinken.

Selfie!

Selfie!

2 uur

Hummeltje heeft de fles op en laat weer een goede boer.

Hummeltje piept. Hij is moe, maar er zit ook nog iets dwars. Hij wringt met z’n lijfje, ik voel het borrelen onder m’n hand. Ik loop door de huiskamer heen en weer. Na enkele minuten komt er nog een boertje en begint hij te hikken. Een baby met de hik is bizar! Zijn kleine lichaampje schokt bij iedere hik enorm heen en weer. Zo loop ik nog even met hem door de woonkamer.

Kwart over 2

Tijd voor een dut. Ik leg ‘m in z’n ledikantje, doe het muziekdoosje aan, geef ‘m wat kusjes op z’n bolletje.

Ik ren nog even de zolder op. De ene was kan de droger in en een nieuwe was kan de wasmachine in. Door het sleutelgat van de deur van de babykamer kan ik precies Hummeltjes hoofdje zien. Hij slaapt nog niet, maar sabbelt rustig op z’n handjes. Nu is het hopen dat hij flink wat uurtjes gaat slapen.

Beneden besef ik dat al uren nodig moest plassen. Nu is hét moment om te gaan. Daarna was ik de gebruikte flesjes uit, ruim wat op in de keuken en leg tig rondslingerende schoenen van een niet nader te noemen huisgenoot in het rek in de gang.

Kwart voor 3

Hummeltje slaapt. Tijd dus om verder te gaan met wat huishoudelijke klusjes. Nu is de vaatwasser aan de beurt. Enthousiast ruim ik de vaatwasser in, terwijl ik weet dat Vriendlief het vanavond toch opnieuw gaat doen omdat ik er – zijn woorden! – niks van kan, maar alles op het aanrecht laten staan vind ik vervelend.

Vroeger vond ik dit soort klusje rete irritant. Maar nadat ik bijna vier weken niet normaal functioneerde, ben ik het enorm gaan waarderen. Het geeft een opgeruimd en nuttig gevoel. Zal ook wel bij de mamamodus horen. Burgertrutalarm!

Kwart over 3

Hij slaapt nog steeds. Handig! Ik volg een lesje Frans op m’n mobiel, vul de lege poederdoosjes met melkpoeder, eet wat fruit (correctie, ik heb fruit gepakt, maar aan opeten ben ik nog niet toegekomen) en drink nog even wat glazen water (ben uitgedroogd, besef ineens dat ik alleen nog maar koffie en 1 glas water op heb).

Oh, ik hier iets van gepiep uit de babykamer komen… Hm, dat zou wel een kort slaapje zijn. Nee, dat is duidelijk gepiep.

Kwart voor 4

Het gepiep rond half 4 was loos alarm. Ik was halverwege de trap toen het gepiep stopte. Mooi, kon ik toch nog m’n mandarijntjes eten en even wat op Blendle lezen.

Ik heb ze pas net op als ik weer zacht gepiep uit de babykamer hoor komen. Hummeltje is wakker. ‘Hallo ventje!’, begroet ik ‘m. Uiteraard word ik beloond met een mega grote glimlach. Heerlijk knuffelen met m’n proppie, met m’n wang wrijvend over z’n donshaartjes. Me happy 🙂

En dan begint alles weer van voor af aan: schone luier op de commode, beneden in de box steeds harder piepen terwijl ik de fles klaar maak, op de bank flesje geven en daarna weer een boertje laten.

Half 5

Met Hummeltje op m’n schoot zing ik wat liedjes. Oya lelele van K3 is één van z’n favorieten (lees: één van mijn favorieten, Hummeltje reageert overal enthousiast of helemaal niet op) en ook All about the bass vindt hij (lees: vind ik) leuk. Ik had het gefilmd om naar opa en oma te appen. Ik twijfelde even of ik het online zou zetten, maar nu ik aan het livebloggen ben moet ik ook wel all the way gaan 😉 Vergeef me de valse noten hier en daar hihi

Rond 5 uur

Ik stuur Vriendlief een bericht: ‘wat doen we met eten?’. Het antwoord is meestal stamppot of ovenschotel. Vriendlief kookt en om te voorkomen dat we erg laat eten, doe ik af en toe het voorbereidende werk zoals aardappels schillen en groentes snijden. Dit keer is het antwoord ovenschotel.

Ik leg Hummeltje in de box en ga aan de slag met de groentes. Hummeltje piept, ik loop even naar ‘m toe. Niks aan de hand. En weer verder met de groentjes. Hummeltje huilt. Even handen af doen en bij de box kijken. Oh, boertje zit dwars. Hummeltje over de schouder, hij laat een boertje en kan weer terug in de box. Verder snijden.

Half 6

M’n ouders waaien nog even langs. Mooi, zij houden Hummel afgeleid, terwijl ik de laatste groentes snijd.

Het is allemaal bepaald niet efficiënt. Ik weet dat Buurvrouw haar baby in de draagdoek doet tijdens het koken. Goeie oplossing, maar dat trek ik niet met mijn rug.

Kwart voor 6

M’n ouders zijn weer vertrokken en inmiddels piept Hummeltje meer en harder. Dat gebeurt vaker rond dit tijdstip. De kraamhulp noemde het z’n huiluurtje. Hij heeft het niet iedere dag, maar als ‘ie het heeft is het altijd als ik Vriendlief heb beloofd om te helpen met koken. Handig joh. Maar ach, de groentes zijn bijna gesneden. Ik pak nog snel even de olijfolie uit het kastje, maar uiteraard, als je iets snel snel wilt doen, gaat er van alles mis. Flesjes en potjes kletteren uit het kastje op de grond. Hummel schrikt zich te pletter en krijst het uit. Prulleke toch! Snel pak ik ‘m op uit de box en troost ‘m. Als Hummel is gekalmeerd en weer in de box ligt, bak ik met één hand de prei op.

Kwart over 6

Vriendlief komt thuis. Er was geen file, anders was hij later geweest. Hij zegt mij en Hummeltje gedag, wisselt boven z’n nette pak voor een joggingbroek en komt beneden knuffelen met Hummeltje. Hij vertelt over zijn dag en ik over de mijne. Zoveel boeiende dingen maak ik niet mee, maar toch vertel ik honderduit over die enorme boer die Hummeltje liet.

Papa is thuis!

Papa is thuis!

Half 7

Hummel piept, honger. Vriendlief gaat koken en ik bekommer me over het verschonen-flesje-boertje riedeltje.

Kwart over 7

Sinds de komst van Hummel lukt het ons niet altijd om samen te eten. Als Hummel z’n fles nog niet op heeft, begint één van ons alvast te eten. Meestal Vriendlief, aangezien hij zijn bord in anderhalve minuut naar binnen kan proppen, waarna hij de fles en Hummel van mij overneemt.

Gister lag Hummel gewoon op tafel. Lekker handzaam zo’n baby! Is hij al wel klaar met z’n fles, dan leggen we hem in de box, in het bakje van de Triptrap of in het wipstoeltje.

Vanavond gaat het goed met de timing en kunnen we samen eten.

Volle tafel...

Volle tafel…

Na het eten gaat Vriendlief op de bank spelen en kletsen met Hummeltje. Ik zet koffie en we bediscussiëren ondertussen wat we vanavond willen kijken. Een serie of iets op uitzending gemist? We zetten het tv aan en kijken Two and a half men en Big Bang. We kunnen met zekerheid stellen dat Vriendlief en ik nog nooit zoveel tv hebben gekeken als de laatste drie maanden. Causaal verband?

Vliegen met papa!

Vliegen met papa!

Rond half 9

Hummeltje begint te gapen. Meestal is het ergens tussen 8 en 9 uur ’s avonds bedtijd voor Hummel. Ik breng hem naar z’n bedje en niet veel later zien we op de live cam dat hij in dromenland is.

Je vraagt je misschien af hoe ik dit allemaal vandaag heb kunnen typen… Nou, niet dus. Deze meid is erg goed voorbereid (dat rijmt!) en heeft afgelopen week – tijdens de dutjes van Hummel en ’s avonds – allerlei scenario’s en situaties uitgetypt. Na drie maanden fulltime zorgen voor een baby zijn er een aantal dingen die op een dag (kunnen) gebeuren, waarvan er meerdere heel voorspelbaar terugkeren. Iedere dag weer. Ik hoefde vandaag dus alleen een aantal uitgetypte situaties en gebeurtenissen te knippen en te plakken, een beetje aan te passen, fotootje erbij te doen en publiceren maar. Ook deze alinea heb ik al eerder geschreven, ergens vorige week tussen een boertje en een poepluier door.

Iemand vroeg laatst of ik het niet saai vind, zo de hele dag thuis zitten en dat ik steeds weer hetzelfde verschonen-flesje-boertje riedeltje moet afdraaien. M’n dagelijkse leven is inderdaad erg veranderd, maar saai vind ik het niet. Het is wel even wennen geweest natuurlijk, maar ik geniet er iedere dag enorm van om!

De rest van de avond ga ik niet meer updaten. Ik kan onze avond met redelijke zekerheid voorspellen: we gaan bankhangen tot ongeveer half 12, tussendoor doe ik die ene was nog in de droger, ik check of er minstens één fles schoon is en ik vul de poederdoosjes bij, dan gaan we naar bed en de volgende dag begint alles zo rond half 8 opnieuw. Fijne avond!