‘Hou ‘m deze week nog maar even binnen, maar daarna mag je los’. Dat zei de verloskundige maandag tegen me. Volgende week al bevallen? Ik? Uhm, laten we daar nog maar even mee wachten; ik voel me prima en de baby zit nog goed daar in m’n buik, dacht ik toen.

Nu zijn we twee dagen verder en heb ik enorme pijn in m’n onderrug. Alsof m’n lichaam aan de rem trekt: je hebt niet voor niets verlof, stop met doorwalsen en doe eens rustig aan. Nu lig ik dus op de bank, opgekruld met het voedingskussen onder m’n hoofd en tussen m’n benen en een warme kruik tegen m’n onderrug aan.

Ik hoorde ergens dat zwangeren in de laatste weken steeds meer kwaaltjes krijgen, zodat ze wel wíllen bevallen. Nou, inderdaad! Van ons mag de kleine komen. Zoals vriendlief laatst ook zei: ‘Zou fijn zijn hè, als we al met z’n drietjes waren’. En tot die tijd lig ik dus op de bank in de hier boven genoemde houding met een stapel boeken.

Boeken

Gelukkig heb ik verlof 😉