Ik was laatst op zoek naar een foto van toen ik heel klein was. Ik zag de foto precies voor me en was druk met bladeren door de stapels foto’s die m’n ouders verzameld hebben in de loop der jaren. Tussen de fotoalbums kwam ik een verslag tegen van de middelbare school. Het was een verslag van geboorte tot aan het moment van schrijven. We moesten dit in de 5e schrijven en ik had dit heel serieus en nauwkeurig uitgevoerd.

Bij het lezen ervan had ik behoorlijk wat ohja-momentjes, confronterende momentjes en aaaah-momentjes. Ik kwam de foto die ik zocht al snel tegen. Vandaar dat ik me die zo goed kon herinneren, ik had de foto dus al een keer goed bekeken. Na de baby- en kleutertijd kwam ik al lezend aan bij de overgang van basisschool naar brugklas.

IBZD 3

Pagina uit mijn verslag met de foto waar ik naar op zoek was

Ik beschreef uitvoerig hoe de musical ging. Ik had de hoofdrol en het was niet bepaald een pakkend verhaal (ik ben het verhaal zelfs nu alweer vergeten). Ik beschreef hoe ik met maar één ander klasgenootje naar dezelfde middelbare school ging. Ik vond het zooooo spannend.

Zo spannend dat ik ongeveer de gehele zomervakantie heb gehuild. Bij het teruglezen ervan voelde ik weer helemaal dat beklemmende gevoel van toen. Om de spanning te verminderen fietste ik die zomer regelmatig met m’n ouders de route naar m’n nieuwe school. Dat heeft zeker geholpen!

De eerste schooldag bleek mee te vallen, zo schreef ik in het verslag. Al is mijn herinnering daarvan iets anders… Ik weet nog precies hoe ik me voelde. Hoe zenuwachtig ik was en hoe onzeker ik me voelde.

Ik zou zo graag tegen m’n jongere ik willen zeggen dat die onzekerheid en zenuwen niet nodig waren. Met de kennis en ervaring van nu ben ik zoveel wijzer. Maar ja, daar heeft de brugpieper (met bril en beugel!) van toen helemaal niks aan.

Deze blogpost is geschreven als onderdeel van Ik Blog De Zomer Door #IBZD