Joost en ik werken allebei thuis. We hebben hier de laatste jaren bewust naartoe gewerkt, zodat we als digital nomads kunnen reizen. Voor ons is het ideaal! Toch heeft het ook z’n nadelen. Lijkt het jou wel wat om samen met je hubby vanuit huis te werken? Lees dan eerst deze voor- en nadelen voor je je samen op het thuiswerkpad begeeft.

Voordelen

Laten we positief beginnen met de voordelen!

Nooit een ochtend- en avondspits

Ik heb wel eens ergens vaag iets gehoord over wat men ochtendspits en avondspits noemt. En dan bedoel ik niet die rij met auto’s op de snelweg. Ik bedoel het gedoe omtrent ’s ochtends iedereen op tijd (!) en aangekleed (!) de deur uit krijgen. En ’s avonds moet het hele gezin weer op tijd (!) van kinderdagverblijf en werk naar huis. Dan is het boodschappen doen, koken, eten, badderen, voorlezen en hoppa op tijd (!) naar bed.

Bij ons niet. Gewoon nooit. We hebben wel ongeveer een vaste bedtijd voor Roan, maar we doen niet echt ons best om dit te halen. We laten het ook afhangen van z’n middagdut. Heeft hij ’s middags lang geslapen, dan eten we ’s avonds wat later en gaat hij ook wat later naar bed.

Nadeel is wel dat we soms erg laat wakker worden ’s ochtends en dan weer naar het kinderdagverblijf moeten bellen dat we ietsje later zijn. Dat vinden ze daar gelukkig niet zo’n probleem.

Nu denk je misschien hoe zit dat met die baby dan? Ja, goeie! Nou, die is dus ook al zo’n slaapwonder. Haar ritme verandert wel om de 2 à 3 weken, maar sinds een paar weken wordt ze ’s ochtends tussen 8 en half 9 wakker.

Allebei thuiswerken

Joost heeft Roan van het kdv opgehaald en Roan rent naar mij toe terwijl hij ‘mama mama’ roept. Heerlijk toch 🙂

Geen reistijd

Joost moet zo af en toe z’n gezicht laten zien op kantoor. Toen hij daar werd aangenomen was de afspraak dat hij één keer per week een dag op kantoor ging werken. Inmiddels is dit afgevlakt tot gemiddeld één keer in de twee weken een paar uurtjes. Hij rijdt dan buiten de spits om (dit keer bedoel ik wel de spits met die rij auto’s) en is daardoor amper tijd hieraan kwijt.

Ik kom helemaal de deur niet uit.

Dat kun je ook een nadeel vinden, maar met mijn bekken- en rugklachten kan ik toch niet echt ver komen, dus het is een zegen dat ik vanuit huis kan werken.

Flexibele werktijden

Flexibeler kan bijna niet! Joost houdt wel redelijk het 9 tot 5 werken aan (“tot half 6”, roept ‘ie als hij dit leest), maar ik totaal niet. Ik werk als Evi slaapt. Zo simpel is het. Gelukkig slaapt ze veel.

Het vereist wel een andere mindset. Je moet je werk snel weer op kunnen pakken en direct weer naast je neer kunnen leggen. Als Evi wakker wordt, typ ik nog even m’n zin af, maar dan is het ook klaar. Gelukkig heb ik dit de afgelopen jaren flink kunnen oefenen als thuiswerkende mama.

Zo op afroep werken kan heel frustrerend zijn; ik moet m’n werkuren bij elkaar sprokkelen. Hierover bij de nadelen meer. Maar het grote voordeel is dat Evi volop de kans krijgt om haar eigen ritme te bepalen. Wij vinden dit erg belangrijk voor baby’tjes. Bij Roan werkte dit heel goed en ook Evi is een heel erg tevreden baby die goed slaapt en drinkt.

Minder kosten voor kinderdagverblijf

We kiezen er zelf voor om Roan naar het kinderdagverblijf te brengen. Hij vindt het daar ge-wel-dig! De juffen zijn vol lof over hoe makkelijk hij zich aanpast en we laten hem hier dan ook zonder zorgen achter.

Wel gaat hij maar halve dagen. Hij slaapt ’s middags namelijk nog 2 à 3 uur en het fijne van thuiswerken is dat hij thuis in z’n eigen bedje z’n middagdut kan doen. Dit scheelt aanzienlijk in de kosten.

Wat ook veel geld scheelt, is dat Evi niet naar het kdv hoeft. Ze is lekker thuis bij papa en mama. Ik begrijp dat niet iedereen die luxe heeft, maar ik ben als kleefmama erg blij dat ik Evi 24/7 bij me heb.

Beide ouders thuis werken

Tussen het werken door moet ik plat voor m’n rug. Ik probeer dit zo te timen dat ik plat ga als Evi wakker is, zodat we samen op de bank kunnen chillen

Thuiswerken scheelt aanzienlijk in hoeveelheid was

Onze was bestaat nu voor 99% uit ondergespuugde hydrofiele luiers en ondergepoepte babykleertjes. Verder zit er in de was wat kleertjes van Roan, een stapeltje ondergoed van Joost en mij en af en toe een broek en trui. Onze joggingbroeken zitten wel iedere week in de was, want die dragen we namelijk het meeste 😉

Op reis wanneer je wilt

Binnenkort gaan we onze eerste buitenland trip als gezin van vier maken – naar Zwitserland. Joost heeft nog een heel rijtje vakantiedagen dus het wordt tijd dat hij ze opneemt. Ik werk daarentegen gewoon door. Zo verdienen we de ‘vakantie’ terug terwijl we op ‘vakantie’ zijn.

Je denkt nu misschien dat dit dan geen vakantie is, maar dat is het wel. Ik vind m’n werk namelijk heel leuk en ik vind het prima om nog zo’n 4 uur per dag te werken terwijl we in het mooie Zwitserland zijn.

Lees hier waarom het digital nomad leven met kinderen géén vakantie is.

Geen fulltime hulp nodig voor mijn rugklachten

Vanwege mijn rug- en bekkenklachten kan ik niet heel lang alleen voor Roan zorgen. Hij is inmiddels zo’n 15 kg, heeft energie voor tien en luisteren doet ‘ie net als iedere andere peuter alleen wanneer het hem uitkomt. Ik verzorg hem (en Evi) nu regelmatig alleen, omdat Joost er is om bij te springen. Ook komen mijn ouders regelmatig helpen. Dat is helaas hard nodig, want mijn rug doet dan enorm veel pijn.

Maar goed, ik blijf positief, want een paar weken geleden kon ik echt nog niet 2 uur achter elkaar alleen voor Roan zorgen. Vooruitgang dus 😉

Als Joost niet ook thuis had gewerkt, hadden mijn ouders veel meer moeten bijspringen. Of dan hadden we om die reden Roan wel hele dagen naar het kinderdagverblijf moeten brengen.

Ik ben dus enorm blij dat Joost ook thuis werkt, zodat hij Roan altijd naar het kdv brengt en haalt, hem in en uit bed tilt, verschoont en aankleedt en er iedere dag weer voor zorgt dat er een lekkere maaltijd op tafel staat.

Beide ouders thuiswerken

Bij een pakje van bol.com zat een enorme hoeveelheid papier, tot grote vreugde van Roan. We hebben een soort tent cq slang gemaakt. Hij heeft zich er ruim 1,5 uur mee vermaakt 🙂 Dankjewel bol voor de papierverspilling!

Nadelen

Oké, dan de nadelen, want die zijn er uiteraard ook.

Altijd op elkaars lip

We zijn altijd samen. Altijd. Ik herhaal: ALTIJD. Bij ons gaat het goed, maar ik kan me voorstellen dat niet iedereen dit goed zou trekken met zijn of haar partner. We zijn nu al ruim 1,5 jaar continu samen. Daarvoor werkte Joost nog fulltime op kantoor en was hij ’s avonds en in het weekend altijd chagrijnig. Nou, dan heb ik liever dat we altijd op elkaars lip zitten en zo nu en dan even clashen.

Altijd thuis

Ik ben nou eenmaal ‘invalide’ (zo noemt Joost me, lief hè ;)) en kan nog niet zoveel kanten op. Maar ook als ik geen rugklachten zou hebben, zouden we veel thuis zijn. Er moet immers gewerkt worden.

Ook als we straks weer op reis zijn, en we ons weer digital nomads mogen noemen, zijn we veel ‘thuis’ (dat is dan dus de caravan/bus), want ook dan moeten we gewoon werken. Gelukkig weten we inmiddels dat thuis zijn in de caravan of bus heel anders voelt.

Moeilijker om werk-privé balans te vinden

Dit nadeel zie je natuurlijk al van verre aankomen; het is verdomde moeilijk om een goede balans te vinden tussen werk en privé. Sterker nog, ik weet heel zeker dat bij mij die grens gewoon weg is. Al ruim 2 jaar.

Joost heeft met z’n kantooruren nog wel een redelijke balans, denk ik zo. Wacht, ik vraag het even, hij zit immers hier naast me aan de keukentafel…

Hij kijkt me een beetje glazig aan en zegt uiteindelijk: “Ja, ja ik denk het wel. Al vind ik wel dat ik nog iets te veel werk, ik zou wel minder uren willen werken, maar ik ben er wel altijd voor m’n gezin, dus ja, er is wel een redelijk goede balans.”

Werkuren sprokkelen

Ik ben de werk-privé balans volledig kwijt omdat ik uren sprokkel. Iedere dag weer. Ik kan bijna nooit van te voren inplannen dat ik op die bepaalde dag van dan tot dan werk. Zelfs nu Evi een behoorlijk ritme heeft, is er iedere dag wel wat variatie. Ook werkt m’n rug niet altijd mee. Denk ik dat het beter gaat, ga ik Roan van het kdv halen, lig ik weer drie dagen plat met Tramadol.

Ik pak dus ieder kwartiertje die ik pakken kan. Laatst maakte Joost een ovenschotel. Roan zat in z’n kinderstoel komkommer te eten en Evi sliep. De ovenschotel moest nog 8 minuten en 52 seconden in de oven. Ik ben dus vlug weer naar boven gerend om nog 8 minuten en 52 seconden te werken.

Tja, erg relaxed is dat dus niet, maar ik neem het voor lief omdat ik de voordelen veel meer waard vind.

Wat vind jij, lijkt het je wat om allebei vanuit huis te werken?